Echtscheiden

november 30, 2014

Wie pakt er zijn koffers?

Onlangs ben ik na een huwelijk van acht jaar van mijn vrouw gescheiden. De laatste jaren was ons huwelijk niet meer zo rooskleurig als voorheen, langzaam begonnen we steeds verder uit elkaar te groeien. Het voelde alsof we elkaar steeds meer in de weg begonnen te lopen en het had simpelweg geen zin meer. Na lang overleg hebben we toch besloten om definitief uit elkaar te gaan via een echtscheiding.

Wij woonden in een huurwoning samen met onze tweeling van negen jaar. We wisten niet goed wat we moesten doen met de huurwoning. We konden de huur opzeggen en allebei een aparte woning gaan zoeken, maar daar hebben we niet voor gekozen omdat we vonden dat de kinderen er zo weinig mogelijk van moeten merken. We konden er niet samen uitkomen, dus hebben we voor de rechter gelegd wie het meeste recht heeft om in de woning te blijven, en wie een ander thuis moet gaan zoeken. Om de zaak in goede orde te laten verlopen heb ik een advocaat geregeld. Mijn vrouw heeft zich door haar vader laten helpen, die advocaat is.

Waar het met name omging is wie er van ons twee de meeste tijd had voor de kinderen. Dat was moeilijk te bepalen, omdat wij allebei veel uren per week werken. Mijn vrouw is sinds anderhalf jaar weer aan het werk, omdat we vinden dat de kinderen toen oud genoeg waren om niet door ons constant in de gaten te hoeven worden gehouden. De kinderen zijn nu bij mijn gepensioneerde moeder als wij niet thuis zijn.

Uiteindelijk heeft de rechter besloten dat ik het meeste belang heb bij de kinderen. De voornaamste reden was dat mijn moeder al reeds voor een deel de kinderen doet verzorgen en omdat mijn vrouw nog niet zolang weer actief is op de arbeidsmarkt. Ze moet eerst voldoende vermogen opbouwen om het merendeel van de opvoeding te kunnen financieren. Dat betekent dat ik, met mijn twee kinderen, in de huurwoning blijf. Mijn vrouw betaalt mij nu maandelijks alimentatie en ze heeft een tijdelijk appartement gehuurd. Vanaf vrijdag nadat ze uit school komen tot zondagmiddag blijven de kinderen bij haar, de rest van de tijd zijn ze bij mij.

Echt ruzie tussen ons twee was er niet tijdens het scheiden en het rechtelijk proces. We zijn beide gelukkig met de uitkomst en geloven dat we de kinderen er op deze manier zo min mogelijk bij hebben betrokken. Heb je last van liefdesverdriet? Bekijk onze website voor hulp en tips.

Sorry, comments for this entry are closed at this time.

© 2017 - Bruidsarsenaal - Brought by hootsuite.com